من لاله دستوری روانشناس بالینی هستم. از یازده سال پیش که فقط یک فارغ التحصیل کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی بودم تا امروز که می توانم خود را روانشناس کودک و نوجوان معرفی کنم ، مسیری طولانی را طی کرده ام و همچنان در مسیر رشد و یادگیری هستم.
شماره پروانه اشتغال تخصصی روان شناسی و مشاوره: 6170
شروع کارم در اورژانس اجتماعی تهران بود که مرا با آسیب هایی مثل کودک آزاری و خشونت خانگی آشنا کرد و پس از آن زمانی که به عنوان مشاور در دادگاه اطفال و نوجوانان، مشغول به کار شدم با نوجوانانی رو به رو شدم که به دلایل مختلف درگیری با قانون پیدا کرده بودند.
بسیاری از این نوجوان ها به دلیل گرایش به رفتارهای پرخطر، مشکل در تنظیم هیجانی، تعارض های ارتباطی با همسالان، مشکلات خانوادگی و مسائلی از این نوع، گرفتاری قانونی پیدا کرده بودند. این تجربه های شغلی باعث شد نسبت به مشکلات کودکان و نوجوان ها احساس مسئولیت کنم و برای کمک به آنها بیشتر مطالعه کنم و دوره ببینم.
همچنان که بیشتر با نوجوانان و والدین آنها کار کردم متوجه نیاز پررنگ آنها به آموزش در زمینه های مختلف شدم. آنها درباره ویژگی های دوره نوجوانی اطلاعاتی ناکافی و گاهی اوقات حتی تحریف شده و نادرست داشتند. در واقع بسیاری از آنها، شناختی از یک دوره نوجوانی نرمال نداشتند و به خاطر همین تعارض های ارتباطی میان والدین و نوجوانان به حل مسئله و توافق منجر نمیشد.
جای خالی پایه ای ترین مهارت های ارتباطی در روابط میان والدین و فرزندانشان خودنمایی می کرد و طبیعتا باز هم گفتگو به بن بست می رسید و حتی گاهی اوقات والدین درک درستی از نقش خود به عنوان والد نداشتند و به لحاظ نظارتی، بسیار ناکارامد بودند. همین طور به نظر می رسید در مواجهه با پدیده هایی مثل رسانه و مسائل جنسی، کمبود دانش و اطلاعات موثق وجود دارد. از این گذشته گاهی اوقات نوجوان ها دچار آسیب های هیجانی و رفتاری و نیازمند مداخله روانپزشکی و روان درمانی هستند و والدین برای آشنایی با این اختلالات و نحوه مواجهه با آن ، نیاز به آموزش دارند.
از این رو، تصمیم گرفتم برای کمک هر چه بهتر به خانواده ها فقط به اتاق مشاوره بسنده نکنم و برای گسترش دانش و اطلاعات به روز و کارامد قدم بردارم. علاوه بر این، متوجه شدم که خانواده ها، به حمایت یکدیگر نیاز دارند و در مواردی که مسئله ی مشترکی دارند به خوبی می توان برای کمک به آنها از تسهیلگری گروهی استفاده کرد. زیرا فضای گروه های آموزشی و حمایتی احساس تنها بودن با مشکل را به حداقل می رساند و افراد در تعامل با یکدیگر همدلی و همفکری را تجربه می کنند.
بنابراین سعی میکنم برای پرداختن به دغدغه های مشترک والدین و نوجوانان، آنها را از طریق برگزاری دوره های مختلف در ارتباط با هم قرار دهم. در این راستا، تاکنون دو دوره کتابخوانی گروهی با حضور والدین را تسهیلگری کرده ام که تجارب بسیار موفق و مفیدی بودند. تلاش دیگرم در این زمینه، برگزاری کارگاه شفقت با خود برای نوجوانان بود که باز هم با بازخورد خوبی همراه بود. در سایت خودیاری به همراه همکاران دیگرم، تلاش می کنیم تا نیاز خانواده ها به آموزش و خدمات مشاوره ای را به شکل موثری برآورده کنیم.